De stip

destip2
Het uitgangspunt van mijn kinderyoga opleiding is DE STIP, ‘de stip’ als grondhouding. Succeservaringen en plezier is waar het om gaat om van daaruit het bewuste-zijn verder te ontwikkelen.Lees en ervaar wat deze tekst met u/jou doet….

 

Tekst van DE STIP:

 

De tekenles was voorbij, maar Floor zat nog steeds met een leeg papier voor haar neus.

Floors lerares boog zich over het papier. “Aha! Een ijsbeer in de sneeuw.” “Leuk hoor!” zei

Floor. “Ik kan gewoon niet tekenen.”

“Weet je wat? Zet gewoon ergens een stip en kijk wat er dan gebeurt,” zei de lerares. Floor greep een viltstift en duwde hem stevig op het papier.

“Zo.”

De lerares pakte het papier op en keek er een hele tijd naar.

“Hmmm…”

Ze schoof het naar Floor toe en zei: “Mooi. Zet nu alleen je naam er nog even onder.” Floor haalde haar schouders op. “Goed hoor. Tekenen kan ik niet, maar mijn naam schrijven wel.”

Toen Floor de week daarop het tekenlokaal binnenkwam, wist ze niet wat ze zag. Wat hing daar aan de muur? Dat was de stip die zij getekend had….HAAR STIP… in een gouden krulletjeslijst!

“Hmmm die stip bevalt me toch niet helemaal, dat moet beter kunnen.”

 

Ze pakte de doos waterverf die ze nog nooit had gebruikt en ging aan het werk. Ze schilderde en schilderde:

Een gele stip,

Een groene stip, Een rode stip,

Een blauwe stip,

Er kwam wat blauw in het rood, toen merkte Floor dat ze een paarse stip kon maken.

Ze probeerde steeds wat nieuws en kreeg stippen in allerlei kleuren.

“Maar als ik kleine stippen kan maken, kan ik ook grote stippen maken!”

Ze smeerde verf uit een grotere pot, met een grotere kwast op een groter papier, om grotere stippen te maken.

Floor maakte zelfs een stip door géén stip te schilderen.

Op een tentoonstelling van school waren Floors stippen een groot succes.

Er kwam een jongen naar haar toe. “Heb jij dat gemaakt? Wat goed!. Ik wou dat ik kon tekenen…”

 

“Volgens mij kun jij dat ook,” zei Floor.

“Ik? Ik kan nog geen rechte lijn langs een liniaal trekken.” Floor lachte. Ze gaf de jongen een vel wit papier.

“Laat maar eens zien dan!” Een beetje bibberig trok de jongen een lijn.

Floor stond een hele tijd te staren naar het krabbeltje van de jongen. Toen zei ze: “Mooi! Nu alleen nog even je naam eronder.”

(Opgedragen aan meneer Matson, mijn wiskundeleraar, die mij heeft uitgedaagd “er een punt van te maken”).

Auteur: Peter H. Reynolds. Oorspronkelijke titel “The dot”.

Vertaling L.M. Niskos.

HET KAN NIET FOUT HET KAN ALLEEN MAAR BETER!

destip